12 Temmuz sabah saat 03:20 gibi yola çıktık. Tahminen 12 saat sürecek olan uzun, yorucu ve korkutucu yola. Kaan'la ilk defa bu kadar uzun sürede araba ile seyahat edecek olmamız günlerdir uykumu kaçırıyordu. Yolda sıkılır mı?, Beslenmesi nasıl olacak?, Çorbası nasıl hazırlanacak?, Uyuyabilecek mi?...Eşyalar arabaya yerleştikten sonra sıra Kaan'ı almaya gelmişti. En büyük isteğim onu uyandırmadan araba koltuğuna yerleştirmekti amaaaa. Daha elimiuzattığım an uyandı. Tabii bende panik. Hah işte uyandı, artık uyumazda, mahvoldu çocuğum. Çıktık yola, hemen emzirmeye başladım. 3-4 km sonra Kaan pes etti ve uyudu. Hem de yolculuğumuzun büyük bir bölümünde hiç korktuğum gibi olmadı. Tabii kolay geçmedi yolculuk ama en azından oğlum sağlıklı ve mutluydu.
Tatilin 4-5 günü de herşey normaldi. Hemen uyum sağlamıştık ortama. Hazır mamalara, çorbalara...
Sonra benim biricik oğlum baktı ki annesi hep yanında. Ben niye bu bir şeye benzemeyen mamaları yiyeyim ki diye düşündü sanırım ve hep anne sütü içti.
Tabii moralim bozulmaya başladı. Uyku düzeni bizi odaya hapsedecek kadar iyiydi. Ama sadece anne sütü istemesi, ağzını kaşıklara mühürlemesi beni çok üzdü.
Kendimi teselliettim hep. Sağlıklı ne de olsa, şunun şurasında ne kaldı evde düzelir...
Eve geldiğimizde durum tersine döndü birden uyuyan çocuk uyumamaya, yemeyen çocukyemeğe başladı. Hey Allahım hiç normali olmayacak mı diye düşünürkeeen.
Biriciğimin ateşi çıktı. Bu gün doktorara gittik. Tahminim dişlerinin çıkacak olmasıydı ama yanılmışım. Malesef boğaz enfeksiyonu olmuş:(
Dr. amcamız yazdı antibiyotiği tabii. Eve gelir gelmez vermek istedim ilaçlarını hemen iyileşsin paniğiyle ama kaşık düşmanı bu açar mı hiç ağzını:( Döke saça, zar zor antibiyotiği verdim sayılır! Ama ateş düşürücüyü içmedi. Anne olmak ne zormuş. Kahroluyorum şimdi. O pis mikrobu nerden kaptı. Neden içmiyor ilaçlarını?
Dr. boğaz enfeksiyonu dediğinden beri bende yutkunamıyorum.
CANIM OĞLUM, YÜZÜN HEP GÜLSÜN İSTİYORUM.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder