Bodrum tatilinden sonra hastalanan oğlumla hasta hasta bir seyahat daha yaptık. Hem de Adana'ya. Bir kaç aydır Adana' da yaşayan ailem sayesinde bu şehre karşı içimde farklı bir sevgi oluştu. Uçaktan İnip eve geldiğimizde sanki evime gelmiş gibi hissettim. Herhalde içinde anne ve babamın yaşıyor olmasından. Oğlumun hastalığı ateşi bir iki gün daha devam etti. Sadece anne sütü aldı kaşık düşmanı. Kaşığı görür görmez öğürüp savaşan oğlum dünden beri normale dönüyor gibi.
Bu arada 27 Temmuz 2008 de Kaan Bebek ilk defa akdeniz sularına ayak ba stı. Hem de büyük bir zevkle. Umarım hayatı boyunca suyu denizi böyle sever. Banyoya girdiğimiz an sevinçten gözleri ışıldıyor oğlumun.
Evet suyu seviyor demişken artık su içmeye de başladık. Uzun zaman önce almıştım suluğunu. Her gittiğimiz yerede taşıyordum. Ama Kaan içmiyordu. Ben de demek ki anne sütü karşılıyor su ihtiyacını diyordum. Meğer benim akıllı oğlum bardaktan su içmek istermiş. Ne zaman elimize su ya da bardak alsak saldır oldu. Kimbilir belkide Adana'nın sıcaklarındandır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder