Biririk papağanım, konuşkan olunca daha da güzel konuşsun, nazik ve kibar olsun diye çalışmalara başladık. Zaten zamanıda gelmişti. Zaman zaman seslendiğimizde ya da söylediğimiz birşeyi anlamadığında neee, hııı demesi sinirimize dokunmaya başlamıştı üstelikte evde sürekli efendim, teşekkür ederim, sözcükleri kullanılmasına rağmen.
Biz hatırlattıkça kullanıyor papağanım;
-efeennim, hos geldiii, teşekküüle :)Dün gece de Aycan Teyzen, Büyük baban ve Tolga amcan bizdeyken marifetlerini göstereceğizyaa:) baban hapşurma taklidi yapıyor ama senden tık çıkmıyor. Ben hemen devreye girip sana hatırlatıyorum; oğlum ne demen gerekiyor diyee:) Bunun üzerine sabahın köründe yaşadıklarımız fıkra gibiydi
Sabah erken saatte uyanınca yanına yatıp birazdaha uyumanı sağlamaya çalıştım. 15-20 dk sonra sen mışıl mışıl uyumaya başlamışken, baban şiddetli bir şekilde hapşırdı. Ben hay allah şimdi uyanıcak derken, sen şöyle bir yerinde kıpırdanıp sesini babana duyurmaya çalışarak çok yasa! :) dedin ve uykuya devam ettin:)) bende seni gülücüklerimle uyandırmamak için zor tuttum kendimi