13 Ekim 2009 Salı

Nezaket İfadeleri:)


Biririk papağanım, konuşkan olunca daha da güzel konuşsun, nazik ve kibar olsun diye çalışmalara başladık. Zaten zamanıda gelmişti. Zaman zaman seslendiğimizde ya da söylediğimiz birşeyi anlamadığında neee, hııı demesi sinirimize dokunmaya başlamıştı üstelikte evde sürekli efendim, teşekkür ederim, sözcükleri kullanılmasına rağmen.
Biz hatırlattıkça kullanıyor papağanım;
-efeennim, hos geldiii, teşekküüle :)Dün gece de Aycan Teyzen, Büyük baban ve Tolga amcan bizdeyken marifetlerini göstereceğizyaa:) baban hapşurma taklidi yapıyor ama senden tık çıkmıyor. Ben hemen devreye girip sana hatırlatıyorum; oğlum ne demen gerekiyor diyee:) Bunun üzerine sabahın köründe yaşadıklarımız fıkra gibiydi

Sabah erken saatte uyanınca yanına yatıp birazdaha uyumanı sağlamaya çalıştım. 15-20 dk sonra sen mışıl mışıl uyumaya başlamışken, baban şiddetli bir şekilde hapşırdı. Ben hay allah şimdi uyanıcak derken, sen şöyle bir yerinde kıpırdanıp sesini babana duyurmaya çalışarak çok yasa! :) dedin ve uykuya devam ettin:)) bende seni gülücüklerimle uyandırmamak için zor tuttum kendimi

5 Ekim 2009 Pazartesi

ilk telefon, ilk meslek:)

Canım meleğim az önce sennle ilk telefon görüşmemeizi yaptık. Çok heyecanlandım:) Günlerdir telefonu elime verip "Anneanne ara" ya da "Berke'yi ara" "Büyük'ü ara" şeklindeki isteklerinle küçük çaplı bir telefon sapığı olmuş durumdaydın zaten. Bu gün ilk defa ben de seninle konuşma şerefine eriştim çok şükür:) Ne büyük bir zevkmiş... Ben sana seni çok sevdiğimi,özlediğimi söyledim. Sen de bana top oynuyom ve evi dağtıyom:) diyerek neler yaptığını anlattın:))
Az önce seni arama sebebim sağlığını merak etmemdi. Maalesef bir haftadır bağırsak enfeksyonu sorunu yaşıyoruz baban ve ben. Sen de perşembe gecesi mide bulantısı ve kusma başlayınca korktuk. Seni çok sevdiğin sütten ayırdık:( memeden kestiğimiz günlerdeki sıkıntıları yaşıyoruz resmen.. Allahtan sadece uyku öncesinde istiyorsun. Ama isteğin uykusuzlukla birleşince inanılmaz bir kriz yaşanıyor!

Küçük papağanım zaten herşeyi söylüyor, yada söylemeye çalışıyorsun uzun zamandır ama son günlerde 2,3 kelimelik cümleler kuruyorsun sık sık. Bu cümleleri duymak bizi de mutlu ettiği için sende daha coşkulu bir şekilde sürekli terar ediyorsun. Örneğin geçen akşam büyükbaban ve büyükhalan bizdeydi. Çay ikramı sırasında sek tek tek onlara "çayına şeker koydun mu?" soru sorunca hepimiz koptuk tabii:)

Dün gece arabayla gezerken, o bahsettiğim cümlelerinden bir kaçını daha kurdun:)
- Anneciiim Ay.
- Evet oğlum Ay.
- Anne ay bir tane
- Evet bebeğim doğru, Ay bir tane.
- Ben Ay'a çıkacaaam!
- OOOOO İnşallah:)
- Demek ilk mesleğin bu olacak, astronot.
- Astor olacaaaam.