24 Haziran 2010 Perşembe

Değişim ve Gelişim Rüzgarları

Geçen yıl bu zamanlar... Geçirdiğim kaza sonucu sütten kesme çalışmalarına başlamıştık zorunlu olarak. Doğduğundan beri en büyük zevk ve beslenme şekline veda ettik. O günlerde bunun sancısıyla uğraştık. Ama kısa sürede amacımıza ulaştık. 20 ay emmesine rağmen hatırlamıyor emdiğini. Sadece zaman zaman kucağıma o pozisyonda yatmaktan zevk aldığını gözlemliyorum. Bilinçaltı hatırlıyor belkide:)
Bu yıl yine aynı zamanlar... yine doğumdan itibaren ayrılmaz parçamız, bebek bezimiz.
Mart ayında yaklaşık 2 hafta süresince klozeti kullanarak tuvalet alışkanlığı kazandırmaya başlamıştık(geceleri hariç) ama bir İstanbul seyahati bu düzenimizi bozmuş tekrar beze bağlanımıştık. Hem de ne bağlanma... Artık daha bilinçli olduğundan bilinçli bilinçli bırakmak istemiyor haldeydik.
Bir de huy var tabii, alışkanlıklarına çok bağlı, değişikliklerden hiç hoşlanmayan bir yapı var ortada. Örneğin kutudan süt içme(pipetten süt) Pınar'ın 1-3 yaş sütlerinin bağımlısı. Geçen ay Pınar süt'ün arka kapak resmi değişmiş. Bu değişikliği biz farkedemedik bile. Çok benzer bir resim yani. O günden sonra bir daha kesinlikle pipetten, kutudan süt içmedi. Anne bardaktan içmek istiyorum diyor. Allah'tan sütten vazgeçmedi. Ama o değişen kutuyu görmek istemiyor.
Böyle bir karakter de olunca bez bırakmak gözümde çok büyüyordu.
Ama herhalde bu tarihler bende de değişim rüzgarları esiyor:)
Tamam dedim bez bitti. Hemde tamamen geceli gündüzlü. Nereye istersen yap ama bez yok. İlk gün evin farklı köşeleri temizlendi durdu. ikinci gün biraz lazımlık biraz ortalık ama ilginç bir şey geceleri ilk günden beri kuru yatıp kuru kalkıyor olması. hem de gece hiç uyandırıp tuvalate kaldırmamama rağmem...
Yaklıaşık 10 gün oldu herhalde. Artık biz sormadan anne hemen gitmem lazım deyip tuvaletine oturuyor. Şükürler olsun. Çok mutluyum ama hala tedirginim tabii. Bu davranış gelişene kadar, hayatımızda başka bir değişim olmaması lazım. Artık geri dönüşümüz olamaz:)

7 Haziran 2010 Pazartesi

Komiksin Komik:)

Kolay değil hayatı 2,5 yıllık gözlemle yorumlamak. Olayları, kişileri kendince anlamaya ve anlatmaya çalışmak... Tabii bu yorumlar biz yetişkinleri epey güldüren şeyler olarak ortaya çıkıyor.
Haftasonu yeni uyanmışken çocuk kanalında karşına çıkan bir kız çocuğu epey şaşırmana sebep oldu...Neden o kadar hayretler içinde baktığını görünce ben de baktım. Sonra sen,
anne bu kız mont mu giymiş? dedin. (Kız leopar desenli bir mont giymiş)
evet oğlum mont giymiş.
..... HAYRETLER İÇİNDE BAKIŞLAR DEVAM
Ama anne hayvan gibi görünüyor:))dediğinde sabah sabah beni epey bi güldürdün, aynı zamanda da şaşırttın. Demek leoparı da biliyormuşsun aferin:))