Çok uzun bir ara zaman girdi yazılarımın arasına. Bloglar kapandı sonra benim açmam da yine zaman aldı. Neyse ki kavuştuk. Bu kadar zamandır yaşananlar artık akla gelindikçe eklenecek. Dün gece ile başlamak lazım.
Dün akşam çok sevdiğin derra(Derya)nın düğünü vardı. Sana koşmak oynamak için ortam müsaitti tabii. Senden yaşça büyük çocukların peşinden koşturup beni merak içinde bırakmıştın. Bende koştum peşinden ne yapıyorsunuz diye bakmak için. Büyük olan çocuklar engelliler için yapılan eğimli çıkış yerinden hızla çıkıp yine hızla iniyorlardı. Benim temkinli oğlum yapmıyordu.(yaşasın) Ama yine de merdiven başında durduğun için endişeyle yanında durdum. Ve sana bu eğimli yol engelliler için, buradan tekerlekli sandalye ile çıkıldığını anlattım. Hemen ardımdan etrafındaki çocuklara "beni dinleyiiin, bu yol tekerlekli masalar için, buradan yemekler taşınıyor" demen beni kahkahara boğdu tabii.
Düğün sonunda arabaya binerken yerde bulduğun sopalı süpürgeyi tüm uyarılarıma rağmen bırakmayınca ben de "şimdi cadı gelip süpürgem nerede diyecek" dedim. Aman yarabbi o süpürgeyi yavaş yavaş gökyüzüne bakıp bakıp bırakacağını nereden bileyim. Amacım korkutmak değil espiri yapmaktı. Ama gökyüzüne uzun süre bakman beni hala güldürüyor. Neyse sonra durumu kurtardık...:))
