Günlerdir bir müfettiş krizidir gidiyor, gelemediler bir türlü. Yok yni gelmelerini istediğimden değil, sürekli aklımı meşgul ediyor, işten çıkış saatlerim uzadı eksik tamamlamaktan:)
Bu yoğunluk geçecek elbet, tatile az kaldı biriciğim. Bu günlerde senin sayende yeni aldığımız fotoğraf makinasını kullanamıyorum. Ama sabah sen yere atarak bozduğun diğer makine ile fotoğraf çekimi yapıyordun.( makineyi ters tutarak, gözünün içine içine sokarak:))
Emmeyi kesme çalışmalarında bir basamak daha ilerleyerek sabah keyfinide kestim:(
Artık sadece gece yatmadan önce ve bitmez tükenmez uyanmalarında emiyorsun.
Pazar günü tüm gün emmek aklına hiç gelmedi. Ne acıktığında ne de uykun geldiğinde. Bu beni hem mutlu etti hem de ne çabuk unuttu, diyerek bozulmama sebep oldu:) Tabii herzaman ki gibi benimle gündüz uykularını uyumamak için elinden gelen gayreti gösterdin. En sonunda mama sandalyesinde gözlerin kapalı çorbanı içmen görülmeye değerdi:))) Babanla bizim gülüşmelerimizi duyup, gülemeye çalışıp tekrar başının düşmesi:))))
Yemek yeme alışkanlığın çok güzel, bu aralara doymak bilmiyorsun maşallah. Dün ksam kendi başına bir dolmayı götürdün:) Hele kavanozdki meyveyi kendin yemen süperdi. Ben sadece kavanozu tuttum dökülmesin diye:)
Bir yoluna girmeyen şu gece uykularımız:( O da fena gitmiyordu ama bozuldu yine. İnşallah toparlarız onuda canım oğlum benim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder