annie = memme

18 aydır yaşanan bir mucize, uğraş, emek, mutluluk, sitres, sancı... emzirmek!
Daha ameliyat sonrası kendime bile gelememişken, seni rahat rahat görüp sevememişken hadi hadi emzir denmesiyle başladı herşey.
Ne nasıl yani? nasıl olacak? nasıl tutacağım bunu bile bilmezken, hala sütü geldi mi? daha gelmedi, o zaman şöyle yap, böyle yap konuşmalarını duyup strese girdiğim o günlerden...,gelen en 8 haftalık aralıksız emzirme günleri... ardından işe başlayıp 9 ay boyunca 2 saatte bir emzirme buluşmalarımız. En fazla 2 saat ayrı kalabiliyorduk:) seni doyurabilmek, seni emerken mutlu olarak görebilmek,sağlıklı olacağını bilmek, sürekli kucağımda sıcaklığınla olabilmekti mutluluk.
gel gelelim,em emelim:) 18 aylık oldun bile.
Artık daha bilinçlisin, daha bilinçli bakıyor, isteklerini sözlü olarakta ifade edebiliyorsun.
Annie memme. Annie gel.(başınla da gel işareti yapıp, elimden tutuyor).
Annie otur.( koltuğa götürüp, oturmamı istiyor)oturduk peki sonra... sonrası malum kucağıma yerleip hedefe ulaşmak için mücadele:) başaramayınca da;
Annie aç! veeee anne bebeğini emzirir. Bebek minnettar bir şekilde gülümseyerek anniesine bakar:)
İşte o bakışmalar ömre değer
18 aydır yaşanan bu seneryo artık sana yarardan çok zarar veriyormuş gibi geliyor bana:(
Artık yavaş yavaş seni emzirirken buna fazla ihtiyacın olmadığını, artık küçük bebek olmadığını anlatıyorum.(anlayana:))
İnek sütü ile tanıştırıyorum bu aralar.
Gece uykuların düzene girdi gibi( sağın solun pek belli olmuyor ama)
Sen ve ben fazla eziyet çekmeden, bir travma geçirmeden umarım yavaş yavaş bırakırız bu emme işini.
Sen belki benden bile daha kolay atlatacaksın bu durumu,asıl ben ne yapacağım? Sanki ben senin eskisi kadar annen olamayacağım gibi:( tabii yok öyle birşey ama hem sen de hem de bende bağımlılık olmuş anlaşılan:) bakalım neler yaşayacağız canım bebeğim?