Alışveriş Keyfi

Biriciğim, yavaş ama emin adımlarla gelişiyor. Bebek gelişim kitaplarına bakılırsa 18. aya kadar yürürmüş bebekler. Ama çevremize baktığımızda "yaşını karşılama" olayının söz konusu olduğunu görüyoruz. Kaan'da fiziksel olarak yaşıtlarından iri olduğu için sanki onlardan da daha hızlı bir gelişim gösterecek diye düşündük. Canım oğlum emeklemenin, sıralamanın tadını çıkara çıkara büyüyor. Sıralamadan sonra en sevdiği şey, desteksiz öylece ayakta durmak:) Koltuk tepelerinde, sehpa üstlerinde eller yanda açık öylece dikilmek. Aman ne mutlu oluyor anlatamam. İş yapıyor:)

Bir ay öncesine kadar yürütmek istediğimizde, isteksiz davranıyordu. Son 1-2 haftadır ise her yere yürüyerek gitmek, evi oda oda gezmek istiyor.(el ele) Sanırım bu onda alışkanlık yaptı. Artık bir yere gitmek istediğinde aklına emeklemek değil yürümek geliyor. Tabii biz de anne oğul el ele gidiyoruz. Güven duygusu iyice gelişti sanırım artık kanepeye yaklaştırdığımız ortasehpamızı 5-6 adım atacak şekilde iyice ortaya çektik. Tereddüt etmeden yürüyor. Bakıcı teyzesinin geliştirdiği "kucak kucak" oyunu sayesinde yine kollarımızı açıp Kaan'ı çağırdığımızda 5-6 adım atarak gelip kucaklaşıyoruz.

Dün yarım gün çalıştığım için oğlumla alışveriş merkezinde buluştuk:) Bakıcı teyzesi ile jetonlu oyuncaklara gitmişler. Küçük bir çocuğun yürüyebileceği kadar bizimle el ele yürüyerek alışveriş yaptı oğlum. Yorulduğu zaman kucağımıza aldık.

Yürüdüğü için diğer eliyle raflara rahatlıkla saldırabildi tabii... En komiği artık ortadan kaldırdığım bebek küvetinin aynısını görünce galiba kendisinin sanıp çekiştirerek götürme isteğiydi:)))

Oğlumla yürüyerek alışveriş yapmak, gezmek en az benim kadar onuda hem mutlu etti hem de biraz yordu sanırım. Eve gelir gelmez iki saatlik deliksiz bir uyku çekerek enerji toplaması gerekti:)