Yıkanma korkumuz, en çok canımı sıkan ve elimi kolumu bağlayan konu şu günlerde. Gitti balık gibi sudan çıktı mı ağlayan çocuk, geldi üzerine su değince ağlayan çocuk. Nasıl bir değişim aklım almıyor. Ama azimliyim. 2 gün önce ailece iyice gülüp,eğlenip, kudurduktan sonra terledik hadi ben yıkanayım dedim. Tabii Kaan'ı da soydum ama onu küvetin içine almadım. Şarkılar söyleyerek suyla oynayınca gelmek istedi yanıma. Oyun oynama kısmında gülümserken, üşümesin diye suyu hafifçe dökmemle irkildi. Hemen kucağıma geldi. Olsun ben de devam ettim bir kendi üzerime bir oğluma:) Çok fazla zorlamayayım diye hadii bittiii çıkalım. Baba gelsin alsın seni dedim. Başladık babayı çağırmaya. Ses yok! Ben sesimi yükseltip bağardıkça Kaan tedirgin olmaya başladı tabii bişey var herhalde diye:( Ağlak bir suratla elinide açıp kapayarak gel gel yapıp ba-baaa diye çağırmaya başladı.
Baktım gelen giden yok üşümeyide göze alamayınca can havliyle bir sakatlık olmadan Kaan'ı alıp çıktım. Babamız kanepede uyuya kalmış! Tabii o uyku benim dırdırımla kabusa dönüştü. Düşecektikkkk, ya ölseydiiik:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder