Dokuz günlük uzun bayram tatili sürecini İstanbul'da geçirdik. Kaan'ın uyku düzeni, yemesi içmesi herşey yolunda gidiyordu. Kuzeni Berke'yi dikkatle izleyip ne yaparsa yapmaya çalışıyor, onu izledikçe neler yapabileceğinin farkına varıyordu. 2 Ekim 2008 itibariyle 11 aylık olan oğlum birden bire büyüdü. Bu güne kadar herşeyi gözlemleyip,sesini çıkarmayan oğlum sanki sihirli bir değnek etkisi ile istedikleri konusunda diretmeye, istekleri olmayayınca ağlamaya, etrafındaki insanlarla oyunlar oynamaya başladı. Zaten çok bilinçli bakan o gözler daha da bilinçli bakmaya başladı. Yemek zevki bile değişti. Artık kaşıkla verilen muhallebilerdışında biz ne yersek onu yemek istiyor ve bu onu çok mutlu ediyor. Palamut balığını, köfteleri, dolmaları lokma lokma yemeğe başladı. Çok hızlı oldu birden herşey sanki. Ve belkide bu hız neden oldu yine uyku düzeninin bozlumasına. 6 Ekim gecesini unutmayacağım herhalde. Hiç uyuyamadı bebeğim. İnşallah zaman içinde uyku problemimizde çözülür de ailece mışıl mışıl uyuruz:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder