Biricik oğlum, canım, herşeyim..:) Maşallah bir marifetli bir marifetli:) Dün aradan çıksın yarına kolaylık olsun diyerek bezelye ayıklamaya başladım. Bu işi de oğulcuğumun yanında salonda yapayım dedim. Canımcım benim yere birşeyler koyup sermeye başladığımı görünce "heey, piknik mi yapıyoruz? Yaşasın" diye bağırdı hemen. Yok yavrum bezelye ayıklıyacağım deyince "hım tamam, bende yapabilir miyim anne" deyiverdi. Tabii benim allah battı şimdi ortalık telaşım başlamıştı çoktan:)) Ama benimki aman yarabbi sanki bezelye ayıklamak için doğmuş:) son derece ciddi, hiç sırayı bozmadan bezelyeyi al, bir şekilde aç:), içindekileri dök(içindekileri bir süre sonra yere oradanda tabağa doldurdu), çöpünü tepsiye koy. Arada da "anne neydi bunun adı?" "bezelye" "hımm anladım, bezelye" 1 dk sonra "anne mısıra da benziyor sanki" "evet benziyor ama değil, bezelye" "hımm anladım" 1 dk sonra "sanki top top bunlar anne" "evet canım küçük yeşil toplar" eyvah dedim şimdi topa benzetti zıplayacak bizim bezelyeler. Ama sadece sohbet ediyormuş bizimki iş yaparken:) Tüm bezelyeler ayıklandıktan sonra mutfağa kadar o götürdü, tezgaha koydu ve "işte bitti anne" dedi. Her eve lazım vallahi:))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder